Na święta i na każdy zwykły dzień…

I tak oto nie wiedzieć kiedy, dotelepaliśmy się do wigilii. Dziś w Domu z Kamienia dzieci (takie już bardzo NIEdzieci) otworzą ostatni woreczek z sentymentalnymi wywodami Matki. 

Jakimś cudem, choć jeszcze w sobotę wieczorem byłam w czarnej d… udało mi się przygotować wszystko, a nawet więcej. Praktycznie dziś muszę tylko nakryć do stołu. Naprawdę nie wiem jak ja to zrobiłam! Może mam naprawdę jakieś moce nadprzyrodzone? Jakby nagle miejsce Grincha zajęło tysiące elfów, które szast prast ze wszystkim się uporały. A czas przecież wcale nie był łatwy – jakby na to nie patrzeć trudna w tym roku była oprawa przygotowań. 

Dziś tylko NIEdzieciom zostały do zrobienia sernik – Lucy i sałatka ze śledzia i pomarańczy – Mikołaj. Ja mam zamiar bezczelnie się lenić. Oczywiście znów obejrzymy Polarny Ekspres, bo to już nasza świecka tradycja, pokosimy się razem na kanapie i będziemy zajadać pierniki. 

Ja byłam dzielna, bo z otwarciem panettone wytrzymałam do dziś! Przejadać się tak czy inaczej na pewno nie będziemy, bo w tym roku wszystkiego mamy ilości rozsądne. I tak już w Santo Stefano, czyli 26 grudnia mam zawsze ochotę na zwykłe „spaghetti aglio olio”…

W tym roku w święta będziemy w bardzo okrojonym składzie. Wiele się zmieniło, wiele kart się przetasowało, ale tak jest dobrze…  Tak miało być.

Prognoza pogody na dziś i jutro jest upiorna! Nie będzie więc pewnie żadnego oglądania szopek, ale może w weekend nadrobimy i również tę tradycję uda nam się podtrzymać. 

Nie wiem jeszcze czy się wyłączę na kilka dni, czy nie, bo na nic tu moje deklaracje. Jeśli rankiem obudzę się z chęcią pisania, dlaczego niby miałabym tej przyjemności sobie odmówić? 

Zapraszam Was więc do zaglądania do Domu z Kamienia, wpadajcie na kieliszeczek amaro, na kawę, na poczytanie…