Długie świętowanie

Posypało się od czwartku. Najpierw przez smutne wydarzenie odwołano mercatini, potem w piątek coś tam się drobnego przed biforkowym barem działo, a na koniec ze względu na deszcz, który ostatecznie zatruł nam życie niewiele dłużej jak przez godzinę odwołano wieczorno – nocne tańce. Tak to już czasem jest – jak się człowiek na zabawę nastawi, to nijak mu nie wyjdzie, a z drugiej strony bywa i tak, że wychodzi bez żadnego nastawienia i zabawa stulecia robi się z niczego. Plus tego domina odwołanych imprez jest na pewno taki, że przynajmniej nie zarwałam nocy do nieprzyzwoitości i głowa ma się dobrze, a to być może – taką mam nadzieję na dziś – przełoży się na pisanie.

Po deszczowym dniu dziś niebo jak kryształ, choć tylko dziś, bo jutro na jeden dzień ma nam się zrobić listopad. Od wtorku popołudnia ma wrócić stabilna pogoda, choć upały na chwilę niestety nam odpuszczą. 

Wieczorem w sobotę, kiedy niebo zaczęło się wypogadzać, nad Biforco rozciągnęła się piękna tęcza. Tęcze tak naprawdę były dwie, ale drugiej dopatrzyłam się dopiero patrząc na zdjęcie w komputerze. Potraktowałam to jako dobrą wróżbę – nie wiem na co, ale dobra wróżba to zawsze coś miłego. 

O planach na dziś nic już na głos nie powiem. Co będzie to będzie… Pół dnia już i tak udało się jak należy, ale o tym będzie jutro, bo teraz zrobiła się pora obiadu. 

Pięknej niedzieli z dużą dawką serotoniny!