Miasteczko artystów i sztuki
Głoszona przeze mnie od lat z uporem maniaka teza, że Marradi jest wyjątkowe, nie jest jedynie przejawem ekstremalnego lokalnego patriotyzmu. To potwierdzony historycznie i naukowo fakt. Otóż wieki temu na skutek różnych zawirowań, rywalizacji, walk i wyżynania się w pień osiedliło się tu kilka zacnych rodzin. Ich członkowie na co dzień przyzwyczajeni do obcowania z szeroko pojętą kulturą zadbali o to, aby Marradi miało między innymi swój teatr oraz biblioteki. Niepozorne apenińskie miasteczko zaczęło się więc wyróżniać na tle innych jemu podobnych i tą innością, wyjątkowością, uwielbieniem sztuki i kultury chlubimy się do dziś. Od zawsze też, od pierwszego dnia, kiedy moja stopa stanęła w Marradi słyszę, że Marradi kocha artystów i tych wśród mieszkańców nie brakuje.
I tak oto rok temu w ostatni weekend sierpnia pojawiło się w letnim kalendarium zupełnie nowe wydarzenie, które już na starcie odniosło wielki sukces i w tym roku z wielkim sukcesem zostało powtórzone. Do dziś rozpisuje się o tym lokalna prasa: MAF, czyli Marradi Art Festival.
Gwiazdy mniejsze i większe oraz Marradi pokazuje nieznaną twarz
Na MAF do Marradi zjeżdżają się artyści różnych dziedzin sztuki – pisarze, publicyści, piosenkarze, tekściarze, ludzie teatru, kina, internetu… Obecność największych „atrakcji” do ostatniej chwili trzymana jest w tajemnicy. W tym roku, żeby wejść na spotkanie ze Stefano Massini (pisarz, dramaturg i osobowość telewizyjna) publiczność stała kilka godzin w kolejce.
Poza tym niemal na każdym rogu odbywały się koncerty, monologi, spotkania literackie oraz wywiady. Dzieciaki, a jeszcze bardziej ich mamy obstąpiły gęsto Wikipedro – gwiazdę włoskiego internetu i ulubionego florentyńczyka.
Dla mnie tak naprawdę to nie znane osobistości były atrakcją, a nieznane Marradi…
Na okoliczność MAF otwarte zostały bowiem zwykle niewidoczne dla oka zaułki, zakamarki, zakątki – mostki, dziedzińce, tarasy i tajemnicze grody, a nawet prywatne domy. To jedyna w swoim rodzaju okazja, żeby zobaczyć Marradi ukryte i zadziwić się nim. Ja do tej pory oglądając kolejny raz moje kadry nie mogę uwierzyć, że Marradi, które niby znam co do centymetra, odsłoniło tyle tajemnic. Niewiarygodne!
W tych zaułkach i zakamarkach swoje prace prezentowali właśnie marradyjczycy. Ja też miałam dostać moją przestrzeń, ale z racji bardzo intensywnego sierpnia, niestety nie podjęłam wyzwania. Natomiast już od dziś zaczynam obmyślać moją przyszłoroczną wystawę.
Największe wrażenie zrobił na mnie mostek w sercu Marradi i tajemne przejście z parkingu na plac.
Właścicielka jednego z domów, prywatnie malarka otworzyła swoje progi dla zwiedzających i z dumą prezentowała liczne prace, z których najciekawszą moim zdaniem był sufit jej sypialni. Kobieta w czasie lockdownu, kiedy nie mogliśmy przez blisko 60 dni wychodzić z domu, zostawiła pamiątkę dla potomnych. Dzień po dniu tworzyła na suficie malowidło inspirowane covidem.
Przez dwie godziny udało nam się obejść każdy ukryty zakątek i każdy z nich został uwieczniony w moim obiektywie. Wszystkie były wyjątkowe, a niektóre wyjątkowe podwójnie. Natomiast nim zaszło słońce przekroczyliśmy próg szczególnie zacny… O tym jednak będę bajać już jutro.
Dobrej reszty dnia!
3 komentarze
Super klimat! Wcale się nie dziwię, Kasiu, że Cię to miasteczko do siebie przyciągnęło i oddałaś mu swoją artystyczną duszę, bo i ono wiele daje swoim mieszkańcom. Wybrałaś sercem.
Cudo !
No i jak tu nie kochać Marradi?