Pasqua 2025 – czyli skromnie i zryw Matki Polki

Buongiorno a tutti! Dzień dobry w Wielkanoc! Jestem wróciłam, ale dziś tylko na chwilkę z życzeniami… 

Mój plan przed podróżą, żeby wszystko przygotować i wrócić z poczuciem, że nie jestem z niczym do tyłu, szlag trafił, bo Mikołaj miał we wtorek mały incydent z autem… Nic się nie stało, ot dostał małą lekcję na temat uważności, a na mnie spadło załatwianie różnych formalności, co w praktyce przełożyło się na to, że całe środowe popołudnie zamiast przygotowywać lekcje dla uczniów, wpis z życzeniami na bloga i na moje grupy fejsbukowe, zaplanować zakupy, jakieś menu na dziś i na spokojnie spakować plecak, do późna siedziałam w Faenzie i wypełniałam konieczne kwity…

Na święta nie zrobiłam nic! Nic kompletnie! Cały obowiązek tego, co można było w tych dniach zrobić, spadł na Mikołaja i powiedzmy, że wypełnił go jako tako, bo ma teraz „dużo ważniejsze sprawy na głowie”. Nie wiem czy bardziej jako czy tako, bo wyszło jak wyszło. 

W każdym razie, kiedy w sobotnie popołudnie dotarłam do Biforco, najpierw pobiegłam – odpowiadając na apel przyjaciółek – do baru na aperitivo. Jakżeby inaczej – aperitivo wielkanocne być musi! Po spotkaniu natomiast wróciłam do domu, przygotowałam kolację i nagle jak feniks z popiołów odrodziła się Matka Polka. Choć może bardziej adekwatnym jest powiedzieć, że obudziła się bestia, bo zamiast iść i relaksować się dalej już prawie świątecznie, ogarnął mnie amok w kuchni. Lawina wyrzutów sumienia! Raz dwa zakręciłam ciasteczka kokosowe, sernik z ricotty i na koniec pomalowałam trochę jajek, żeby mną w niedzielny ranek te wyrzuty sumienia już tak nie targały. 

Nasze świętowanie to po prostu trochę bardziej wykwintny obiad, ale z tym co zrobiłam jest mi nie lepiej. 

Nim jednak usiądę do stołu i zabiorę się za szykowanie obiadu, jeszcze jedna chwila dla mnie na fali pięknej podróży, o której będę bajać w następnych dniach…