Poślizg

Siedzę w barze z moimi marradyjskimi Gośćmi, kiedy na telefonie wyświetla się połączenie od Mikołaja. 

– Mama! – odzywa się po drugiej stronie telefonu Mikołaj zaszlochanym głosem – rozpaczliwie łapie oddech, ale słowa nie przechodzą mu przez gardło. 

– Mikołajku! Co się stało??? – nogi mi się uginają i oblewa mnie zimny pot. 

– Wpadłem w poślizg. Przepraszam, przepraszam! 

– Boże… – mam wrażenie, że zaraz zemdleję. – Czy ty jesteś cały? Czy nic ci się nie stało? Dzieciaku za co ty mnie przepraszasz??? 

– Nie, ja nic. Ale nie wiem jak auto. Wyleciałem na zakręcie z drogi. Nie wiem jak to się stało. Przepraszam.

– Na pewno nic ci nie jest? – próbuję jak tonący chwycić się włosa spokoju i trzymać nas dwoje. Czuję się jak ta matka w spadającym samolocie, która najpierw ma założyć maskę tlenową sobie, potem dziecku. Mikołaj jest rozdygotany – czy ty wydostałeś się z auta? 

– Tak. Szyba jest wybita. Drzwi wgniecione. Ale nie wiem jak reszta. Ja połączę się na video to mama zobaczy. 

Mikołaj pokazuje miejsce zdarzenia. Prawdopodobnie popękany i wybrzuszony asfalt na górskiej drodze sprawił, że Mikołaj stracił panowanie nad kierownicą. 

W głowie przewija mi się film z najczarniejszymi scenariuszami. Mogło być tam drzewo… Mógł być słup… Mogło być też inne auto… Nie było. Była tylko wysoka trawa i krzaki.

– Mam prawie rozładowany telefon. Zadzwonię do taty Cateriny. 

– Dzwoń natychmiast. 

Trzymam przez chwilę fason przed Gośćmi, ale zaraz się żegnam, bo czuję, że zemdleję. 

Po kilku minutach znów rozmawiam z Mikołajem. Ojciec Cateriny, którego już nie pierwszy raz powinnam ozłocić, jest w drodze do mojego dziecka. Nim zapada zmierzch wyciągają auto z krzaków. Okazuje się, że przedziwnym cudem uszkodzone są tylko drzwi kierowcy i wybita szyba.  

Dziś obydwaj będą jeździć po szrotach i szukać drzwi. Mam nadzieję, że uda się przywrócić samochód do stanu używalności bez ogłoszenia bankructwa. 

Wiecie jak się mówi po włosku? Piove sempre sul bagnato… (Pada zawsze tam, gdzie mokro).

Z tym sobie poradzimy. Najważniejsze, że Mikołaj jest cały i zdrowy. Adrenalina na starcie nowego weekendu jest tym, o czym „marzyłam” po perturbacjach sprzed kilku dni.