Coś gdzieś dzwoniło..
– Może jakaś sagra? – próbowaliśmy przy kolacji opracować jakiś plan na weekend.
– Gdzieś mi mignęło, że jest sagra del fritto di mare (święto smażonych owoców morza), ale zupełnie nie pamiętam gdzie. Może już jutro sprawdzę… – obydwoje minionym tygodniem byliśmy wymęczeni, więc pisanie planu na weekend szło nam opornie. Jednocześnie wiedzieliśmy, że w duecie coś dobrego uda się stworzyć.
W sobotni ranek zaczęłam przekopywać internet, w poszukiwaniu rzeczonej sagry, ale nic z fritto w roli głównej nie było w programie. Dziwne… Dałabym sobie głowę uciąć!
W końcu okazało się, że święto ryb było – i owszem, nie takie jak myśleliśmy, czy też takie, jak wymyśliłam sobie w mojej głowie, ale oczywiście bardzo kuszące.
„To nie sagra del fritto, tylko Adriatico a tavola i do tego w… Marina di Ravenna…” – napisałam Mu w sobotę przed południem.
I tak oto mimo mojego przestrachu, że to aż 80 kilometrów, plan na sobotni wieczór napisał się pięknie i jeszcze piękniej zrealizował.
Adriatyk i jego przysmaki
Jednym z naszych wspólnych ulubionych przysmaków są cozze alla marinara – nie dalej jak kilka dni temu przygotowaliśmy je nawet na kolację. Właśnie to danie miało być popisowym numerem sagry w Marinie.
Wieczór był piękny – po prostu piękny, choć zdaję sobie sprawę, że brzmi to nieco banalnie. Malinowe niebo, swojska atmosfera portu poza turystycznym szlakiem, swojskość uczty przygotowanej przez pro loco. Piasek pod stopami, ciepły wiatr we włosach, wędkarze na molo, statek, który ruszał w świat, ekskluzywny lounge bar dla elit, a tuż obok nasz zwykły bar na romantyczne aperitivo…
Zamówiliśmy wszystko co było w menu i wszystko było doskonałe…
– Popatrz na te cozze… belle ciocciotte! (popatrz na te małże, piękne, mięsiste!
– Nie to co ostatnio przygotowaliśmy…. Zamocz bagietkę w sosiku! Zobacz jaki dobry!
Zjedliśmy z apetytem, a potem poszliśmy w morze… To był wyjątkowy wieczór. Kolejny wyjątkowy czas do zapisania w naszym dzienniku.
Tu oczywiście ROLKA, a jutro dalsza część weekendu, w którym zamek, jeszcze jedna uczta, a na koniec kapitulacja…
Dobrego nowego tygodnia!
Ps. Blog w minionych dniach nie działał niestety nie z mojej winy. Złośliwość aspektów technicznych, które doprowadzają mnie do szału. Mam nadzieję, że nie straciliście cierpliwości, że jeszcze tu jesteście. Dom z Kamienia (poza niedzielami) pisze się każdego dnia i pisał będzie.
4 komentarze
I bardzo dobrze, że pisał się będzie, bo te parę dni awarii mocno mnie zaniepokoiło i myślałam, że to u mnie coś się dzieje, ale na fb też widziałam głosy, że coś nie tak i po prostu grzecznie czekałam aż wrócisz. Adriatyku na talerzu bardzo Wam zazdroszczę, bo to są też moje ulubione kulinarne klimaty, na szczęście i u nas te produkty są dostępne i całkiem dobrze przyrządzone. Ale prosto z morza robi jednak różnicę…
Cozze alla marinara wcinaliśmy rodzinnie nad Como prawie każdego dnia. Mniam 😋 Piękne zdjęcie mariny! ❤️
Zdjęcie przed ostatnie cudne 🙂
Dopiero dzisiaj odrabiam hurtowo blogowe zaległości.
Jak to mówią, co ma wisieć nie utonie. Nieprawdaż?