16 listopada, 2026

U Tamary – czyli tam, gdzie Dante naprawdę mówi dobranoc

Na przystawkę wjechał półmisek legendarnych crostni. Następnie dwa typy tortelli - słynne w całej okolicy, a na drugie nieprzyzwoicie smaczna baranina z opiekanymi ziemniakami. Do tego oczywiście swojskie sangiovese, a na dobicie rozpustników cantucci, strudel i tiramisu. 

Co znajdziesz w tym artykule?

Takie rzeczy tylko w Italii

Może nie będę obiektywna, ale moim zdaniem takie cuda zdarzają się tylko w Italii…

Jedna z dzikich dróg, którą znają przede wszystkim włoscy motocykliści z regionu oraz piechurzy apenińscy, około 1000 m nad poziomem morza. Z tej drogi ostry zakręt i siup zaczyna się droga szutrowa.  Ta gnie się jeszcze dwoma, może trzema zakrętami i oto jesteśmy w Le Spiagge u Tamary. 

Nie wiem dlaczego tak właśnie nazwano miejsce w sercu Apeninów, przecież Spiagge to znaczy plaże!

Gospodynią przybytku już od dziesięcioleci jest Tamara. Pani w słusznym wieku, ale pełna werwy, z iskrą w oku, bezpośrednia i serdeczna. 

Trudno trafić tu przypadkiem. Trudno trafić tu nawet szukając tego miejsca. Telefon nie łapie żadnego sygnału. Żeby zarezerwować miejsce – a rezerwować trzeba – można dzwonić pod numer stacjonarny. Oczywiście trzeba znać włoski, bo nie sądzę, żeby Tamara mówiła po angielsku. 

W jakim innym kraju europejskim przyszłoby komuś do głowy, żeby otworzyć lokal gastronomiczny w takim miejscu? A nawet jeśli ktoś pokusiłby się o takie przedsięwzięcie, to ile czasu by się utrzymał??? Tymczasem tutaj, we włoskiej dziczy, gdzie nawet Dante już mówi dobranoc, Tamara karmi kolejne pokolenia.

Dom z Kamienia, gdzie zjeść w Apeninach
Dom z Kamienia, gdzie zjeść w Apeninach
Dom z Kamienia, gdzie zjeść w Apeninach

Wieczór w przyjacielskim gronie i rarytasy Tamary

Dojechaliśmy na miejsce lekko spóźnieni, bo niepostrzeżenie przeciągnęło nam się rozbawione do łez aperitivo. Byliśmy tym razem w większym przyjacielskim gronie i wieczór zapowiadał się przednio. Główna sala Le Spiagge powitała nas trzaskaniem ognia w kominku, a zaraz też na powitanie wyszła nam Tamara.

Byłam jedyną z grona, która jeszcze nigdy tego progu nie przekroczyła i nie poznała właścicielki, więc Tamara wyciągnęła do mnie rękę i przedstawiła się.

Dostaliśmy najlepszy stół, blisko ognia i zaraz rozsiedliśmy się jak królowie życia. 

Na przystawkę wjechał półmisek legendarnych crostni. Następnie dwa typy tortelli – słynne w całej okolicy, a na drugie nieprzyzwoicie smaczna baranina z opiekanymi ziemniakami. Do tego oczywiście swojskie sangiovese, a na dobicie rozpustników cantucci, strudel i tiramisu. 

Kuchnia Tamary jest bardzo prosta. To miejsce nie ma nic wspólnego z wyrafinowaną restauracją. Jest bezpretensjonalne, panuje tu atmosfera ciepła i rodzinna, a dania są domowo pyszne. Dzięki temu już po pierwszym spotkaniu, już po pierwszej bytności tu ma się poczucie bycia częścią tego miejsca, stałym bywalcem, „członkiem rodziny”. Kto przybywa z daleka może zatrzymać się tu nawet na nocleg, bo Le Spiagge pełnią też funkcję schroniska. 

Mam nadzieję, że śmiech skutecznie pali kalorie, bo zjedliśmy dużo, a śmialiśmy się przez cały wieczór jeszcze więcej. 

To był wyjątkowo smaczny weekend, bo kolacja u Tamary była tylko preludium do niedzielnego obiadu. 

Już jutro opowiem Wam o innym miejscu, w którym warto zgrzeszyć! 

Pięknego tygodnia!

Dom z Kamienia, gdzie zjeść w Apeninach
Dom z Kamienia, gdzie zjeść w Apeninach

2 komentarze

  1. Myśmy tez poszli w niedzielę zgrzeszyć rodzinnie, ale nie bardzo nam się udało (tak niedobrego tagliatelle jeszcze nie jadłam), więc szczerze Ci zazdroszczę smakołyków.

  2. Twoja opowieść, przypomniała mi wakacje zprzed paru lat, czerwiec, godziny późnowieczorne podjechaliśmy do trattorii jedynej w bliskości naszej miejscówki : La Croucola, nazwanej na cześć niani właścicielki. Usiedliśmy na zewnątrz. Noc, rozmawiamy po polsku, zza nas rozlega się pytanie, skąd jesteście? Z Polski, my z Argentyny, widzieliście Idę? Taki fantastyczny film! I zaczyna się dyskusja, jak my, jak oni to rozumieją… Umbria, noc i taka dyskusja! Coś fantastycznego! Z za to kocham Włochy, tam wszystko jest możliwe! Pozdrawiam G

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Opublikuj komentarz

Chcesz wesprzeć moją twórczość?
Udostępnij w Social Mediach
Facebook
Twitter
Pinterest
WhatsApp

Autorka bloga

Mam na imię Kasia i jestem autorką tego bloga. Jeśli chcesz poznać mnie bliżej, odwiedź stronę "O mnie"
WSPARCIE

Poprzednie wpisy

Archiwum bloga

(Wpisy z lat 2012-2025)​

Wesprzyj bloga

Będzie mi bardzo miło jeśli moją twórczość wesprzesz na PATRONITE. Pisanie książek, prowadzenie bloga, fotografowanie i pokazywanie włoskiego życia jest moją największą pasją. Żeby jednak pozwoliło mi przetrwać i nadal pisać potrzebuję Twojego wsparcia. Będę odwdzięczać się nową treścią i zdjęciami każdego dnia. Dziękuję.
WSPARCIE
Social Media