Zalety jesieni subiektywnie
Dużo osób wielbi jesień, bo milusi kocyk, bo film albo książka pod tym kocykiem, bo imbirowa herbatka, bo puchaty sweter, bo ulubiony szalik, bo kolorowe liście „szu szu”, bo zupa dyniowa, bo śliwki, gruszki i grzyby i pewnie najwięksi wielbiciele tej pory roku do listy dopisaliby jeszcze kilka punktów. Ja natomiast pozostanę przy moim ukochaniu skwaru, upału, grania cykad, zapachu lip i ginestre, długich dni, drzemki w ogrodzie, zwiewnych sukienek, gołych ramion i bosych stóp, ale…
Jest rzeczywiście coś, czym mnie jesień zawsze mami i próbuje po lecie udobruchać. Poza niekwestionowaną fotogenicznością i aksamitnym światłem, jest to wysyp świeżych wystaw. I tak już przebieram nogami i nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć:
– we Florencji w Palazzo Strozzi od 27 września do 26 stycznia Helen Frankenthaler
– jeszcze raz Florencja Museo degli Innocenti od 21 listopada do 4 maja IMPRESSIONISTI IN NORMANDIA
– w Pizie w Palazzo Blu od 24 października do 23 lutego HOKUSAI
– w Mediolanie w Palazzo Reale od 14 września do 26 stycznia MUNCH il Grido Interiore
– jeszcze raz Mediolan i Palazzo Reale od 20 września do 2 lutego – Picasso lo Straniero
Jest jeszcze kilka innych, na które też chętnie bym zajrzała, ale jednak trzeba mierzyć siły na zamiary… Poza tym w tym roku bardzo chciałabym odwiedzić Biennale w Wenecji i wrócić do Rzymu, żeby zafundować sobie dzień śladami Caravaggia.
Caravaggio - plany i filmowe polecajki
Ten Caravaggio chodzi mi po głowie odkąd obejrzałam wyczekany od dawna film, który tutaj z serca polecam – wyreżyserowany przez Michele Placido L’Ombra di Caravaggio, w roli artysty genialny Riccardo Scamarcio. Film dostępny jest na włoskim Netfliksie, ale nie wiem niestety jak można go obejrzeć w innych krajach. Tak czy inaczej warto poszukać, bo jest to sugestywne przedstawienie ważnego wycinka z życia artysty oraz kulis powstania niektórych obrazów. Zaraz po napisach końcowych rodzi się w człowieku chęć, by wszystkie te obrazy zobaczyć na żywo.
Przy okazji filmowych polecajek jeszcze jeden tytuł – film, który mnie poruszył do głębi – il Colibrì ze wspaniałym Pierfrancesco Favino i Kasią Smutniak w roli drugoplanowej. Nie jest to na pewno kino na jesienną chandrę, ale skłania do refleksji w wielu życiowych kwestiach.
Oto do porannej kawy lista moich jesiennych polecajek – przy okazji sama chętnie poczytam o Waszych filmowo-książkowo-kulturalnych planach, najchętniej oczywiście z włoskim akcentem.
Być może będę mogła dopisać coś jeszcze do mojej jesiennej terapii.
Na koniec jeszcze jedno wyjaśnienie, ponieważ padło pytanie o jesienne zdjęcie. Być może na chwilkę zmienię okładkę, ale żadnej specjalnej sesji w tym roku nie było, bowiem skupiona jestem nad ostatnim szlifem nowej strony, na której układ graficzny będzie nieco inny.
Dobrego dnia!
W PROGRAMIE to po włosku IN PROGRAMMA
