Certaldo, Boccaccio i zakończenie dnia z najpiękniejszym widokiem
wtorek, lipca 16, 2024Dojechaliśmy do Certaldo w porze, kiedy miasteczko pogrążone było w głębokim, popołudniowym śnie. Tylko cykady grzechotały jak oszalałe i dopiero wtedy olśniło nas, że o dziwo nie było ich słychać w Volterze...
Byłam w Certaldo wiele razy, organizowałam tam nawet ślub, a inny rok temu fotografowałam. Mam wrażenie, że utrwaliłam w moich kadrach już wszystko, co było tam do utrwalenia: każde okno, obydwie studnie, każdą doniczkę, ozdobę na murze, pranie na sznurku, widok z wieży i z zaułków i wiele więcej. Za każdym jednak razem działo się coś, co nie pozwalało mi sfotografować kościoła świętych Jakuba i Filipa...
Warto zajrzeć w skromne progi tej romańskiej świątyni, gdyż po pierwsze znajduje się tu kilka wspaniałych dzieł sztuki, a poza tym, to właśnie tu pochowani są słynny Boccaccio oraz patronka miasteczka Giulia Della Rena.
Wiszący w głównej absydzie Crocefisso di Petrognano przypomniał mi inny krucyfiks, znajdujący się w Firenzuoli, który oglądałam pracując nad moją drugą książką Nieznane Toskania i Romania. Gdzie Dante mówi dobranoc. Triumfujący Chrystus z Certaldo datowany jest na pierwszą połowę XIII wieku, ale do tej pory nie ma zgodności co do autora rzeźby. Wśród różnych hipotez pojawiały się takie nazwiska jak Nicola Pisano czy Arnolfo di Cambio. Cechą charakterystyczną Chrystusa triumfującego w momencie śmierci, są szeroko otwarte oczy.
![Dom z Kamienia Certaldo, blog Kasi Nowackiej Dom z Kamienia Certaldo, blog Kasi Nowackiej](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2mfnsrQ-2A3bw-qQq91DO-i2LDk6QjxG5p2oGeNuo04qOJfjlIb5QXpx1yHmW_pbY1DKvNBgsonOjoE86RgkZYFNMLMAfJiyPEoSLlhrJp_fyBzdRP10-hsTZihJBCJD-8YJwh8zYijGNYPVZffXVcK4gLDSzAJranEZ6R8o7qwDi99dLdeWxwRe3Ffdu/s16000/DSC_4792-2.jpg)
Poza Chrystusem i słynnymi grobami, we wnętrzach kościoła można również podziwiać cuda, które powstały w pracowni Della Robbia. Nazwisko mówi wszystko, jest gwarancją terakotowego, ceramicznego piękna.
Certaldo to oczywiście nie tylko Boccaccio i Giulia, ale też słynna, tutejsza cebula. O łączniku pomiędzy wieszczem, a przysmakiem pisałam więcej w Nowe Sekrety Florencji i okolic, do lektury których niezmiennie zapraszam. W Certaldo można kupić słoiczek z cebulowymi przetworami, a w miejscowej lodziarni spróbować cebulowych lodów. Polecam na zakończenie słodkiej degustacji mieć miętówki, bo o ile lody są całkiem smaczne i na pewno intrygujące, to jednak na języku zostaje po nich mniej przyjemny posmak.
Na koniec przypomnę, że do Certaldo warto zawitać szczególnie w tych dniach, od jutra zaczyna się bowiem piękna impreza Mercantia - coś dla tych, którzy kochają sztukę i uliczny teatr!
Zakończyliśmy dzień w Fiesole. Słońce powoli opierało zmęczoną głowę o horyzont i oblewało Florencję ciepłym, nastrojowym światłem. Nie spodziewałam się, że o tej porze klasztor franciszkanów będzie jeszcze otwarty, ale był! Spacer po jego zakamarkach, po niezwykłych dziedzińcach, które oczarowały też znanych pisarzy był pełen niezwykłości. Dla mnie to miejsce pozostaje jednym z najniezwyklejszych jeśli chodzi o bliskie okolice Florencji. O tym też w Nowych Sekretach już pisałam...
A dziś nowy dzień zaczął się bardzo wcześnie i mam nadzieję, że bogaty plan uda nam tak, jak to sobie wymarzyliśmy.
OPIERAĆ - to po włosku APPOGGIARE (wym.appodżdżiare)
Spodobał Ci się tekst?
Teraz czas na Ciebie. Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie:- Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka.
- Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę.;
- Bądźmy w kontakcie, polub mnie na Facebooku i Instagramie.
1 komentarze
Narobiłaś mi ochoty na spróbowanie tych niezwykłych lodów, jadłam już o smaku buraczków z chrzanem, pietruszkowe, marchewkowe ale cebulowych u nas nikt nie robił- wydaje mi sie, że byłby to smak tylko dla nielicznych i wytwórcy boją się podjąć to ryzyko. Przeczytałam, że budynek klasztoru w Fiesole jest główną siedzibą Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego, czy tak rzeczywiście jest? Zachwycają mnie zawsze te przemyślane dziedzińce z miejscem dającym cień i roślinami, które zachwycają oczy swoim wyglądem i nosy zapachem- teraz już nie spotykam się z taką praktyką w budownictwie. Pozdrawiam serdecznie Karolina
OdpowiedzUsuń